Ga terug

Werkplaatsdeelnemer Marlies Rijken: ‘Geef voetgangers en fietsers ruimte op de dijk’

Zo’n 4,5 jaar geleden kwam landschapsarchitect Marlies Rijken vanuit Nijmegen in Neerlangel wonen. Zij woont hier in een opgeknapte arbeiderswoning uit 1920, met haar vriend en hun dochtertjes van 3 en 1 jaar. Marlies neemt deel aan de werkplaatsen. “Als er uiteindelijk een variant uitkomt waar iedereen achter kan staan, is het proces geslaagd. Een hele uitdaging.”

Notenbomen op de dijk

Het wonen in een buitengebied bevalt Marlies goed. “Na een drukke werkdag maken we vaak met zijn vieren een wandeling over de dijk, even ontspannen. Hier staat ook een bunker met uitzichtpunt. Samen beklimmen we die en hebben dan uitzicht op het water van de Maas. Prachtig, hier wonen is echt genieten! Vooral de rust en openheid van de natuur vind ik grote pluspunten. Hopelijk blijven elementen zoals de notenbomen bij Demen op de dijk behouden. Ook de relatie die de huizen hier hebben met de dijk en de Maas, zou ik het liefst zo laten. Voor ons is de dijk een verlengstuk van onze voortuin”, vertelt ze.

Verschillende belangen in de werkplaatsen

Samen met een buurtgenoot heeft Marlies zich aangemeld voor de werkplaatsen. Inmiddels hebben ze vier bijeenkomsten bijgewoond. “Het is heel goed dat er mensen vanuit verschillende achtergronden meepraten. Zo worden de verschillende belangen gehoord. Het projectteam neemt ons iedere keer een stapje verder mee in de plannen. Van heel breed, naar steeds concreter. De varianten die worden gepresenteerd zijn alleen niet altijd even realistisch. Zo lijkt er in de werkplaats erg veel mogelijk, terwijl de realiteit een stuk weerbarstiger is. Ik ben benieuwd waar we op uitkomen. Als er uiteindelijk een variant uitkomt waar iedereen achter kan staan, is het proces geslaagd. Een hele uitdaging”, vindt Marlies.

Lange adem

Vanuit haar werk als landschapsarchitect is Marlies wel gewend aan projecten met een langere looptijd. Ze is zich er van bewust dat het nog jaren duurt voordat er daadwerkelijk wat gaat veranderen in haar omgeving. Door dorpsgenoten wordt nu nog weinig over de plannen van Meanderende Maas gesproken. Marlies: “Naarmate de veranderingen concreter worden, verwacht ik dat het meer zal gaan leven.”

Meer ruimte

Dat er naast de waterveiligheid meteen kansen worden gegrepen voor natuur en recreatie vindt ze een pluspunt. Tijdens de werkplaatsbijeenkomsten brengt Marlies haar ideeën daarover zeker in. Marlies: “Zo zouden voetgangers en fietsers van mij op de dijkwegen wel meer ruimte mogen krijgen. Dat maakt het aantrekkelijker voor langzaam verkeer en minder voor auto’s. Als het maar niet té toeristisch wordt. Op de dijk is het nu op mooie dagen al vaak filerijden!”